Jaartal Weblog is sinds 23 augustus zeker een week of tien off-line geweest en tot een dag of wat geleden was de lay-out geheel verkloot. Ondertussen kan Jaartal weer bij het archief van oudere blogjes. Alhoewel alle op weblog.nl geplaatste foto’s verdwenen zijn heeft Jaartal in een eigen archief nog een mogelijkheid om nog foto’s terug te vinden.
Jaartal Weblog is definitief verhuisd naar jaartal.com
Jaartal Weblog is sinds 23 augustus 2011 off-line geweest door ‘technisch gedoe’ van Weblog.nl en het onderliggende blog-platform. Ondertussen heeft Jaartal een herstart gemaakt op een nieuw adres.
Alle trouwe lezers en lezeresjes worden van harte uitgenodigd om in het nieuwe blog van Jaartal (èn die van Keukenprins) te komen kijken!
De afgelopen dagen ging het bezoekersaantal van Jaartal Weblog door de grens van 630.000 pageviews.
Verdere cijferbrei: er zijn ondertussen zo’n 3760 berichten op dit weblog geplaatst, waarvan er 486 om diverse redenen zijn verwijderd, er zijn dus nog 3284 blogs terug te vinden.
Het aantal reacties op de blogs laat zich op ergens Iin de buurt van zo’n 11.000 becijferen.
Verder wacht Jaartal op de ‘grote migratie’ van een Typepad naar een WordPress omgeving. Dat zal een hoop gedoe geven en daar heeft Jaartal nou net geen zin in. In de loop van september zal de boel hier opnieuw worden aangepast en opnieuw opgestart. Waarschijnlijk.
JaartalWeblog / JaartalOnline gooit dit weblog voor de maand augustus op slot. MidsummerBreak.
Wel zal JaartalOnline te volgen zijn op de microblog Twitter, zo nu en dan. Soms veel. Soms zul je me weinig zien. De initmi weten JaartalOnline waarschijnlijk wel weten te vinden op FaceBook of Linkedin, maar dan onder zijn eigen naam. Bekend bij intimi.
Los van de break: ergens in de loop van augustus zal web-log weer eens gaan migreren. Waarschijnlijk gaat de lay-out van het blog flink over de kop. Dat is de voorkant die je als lezer ziet. Hoe het zit met de nieuwe ‘achterkant’ van weblog (de software that is) is onduidelijk. JaartalOnline gaat dat eens rustig aankijken, misschien wordt de boel weer ‘opgeruimd’ en gaat het weblog verder. Misschien niet.
Er zijn in de pers al veel artikelen over deze vervelende werkwijze verschenen. Alle (!) programmaraden van Ziggo hebben een rechstzaak aangespannen tegen de veranderingen. Ziggo luistert niet naar haar klanten ook niet naar haar programmaraden. Eigenlijk wilden we al een tijdje weg bij Ziggo maar daar zagen we nogal tegen op.
De helpdesk terreur zoals Youp van 't Hek die aan de kaak stelde wordt in alle hevigheid bewaarheid. 39 minuten aan de lijn en dan is het geregeld. Hoop ik!
Dank voor alle geestelijke bijstand van mijn twitter-vriendjes en vriendinnetjes! klikkerdeklik hieronder, lezen van onderen naar boven werkt het best!
De wereld van Jean-Luc Rabanel in Arles. Die bezochten we op
Tweemaal Eygalières
Tweemaal Arles.
Ontbijt in Le Barrême. Leuk en heerlijk. We gaan naar de parkeergarage net buiten het historische centrum waar onze auto staat.
Zonnig en onbewolkt. We rijden vanuit Arles richting Les Apilles, naar het Noorden dus. De valkaten van de Camargue worden aan de noordzijde afegschermd door een klein bergruggetje dat men 'de kleine Alpjes' noemt, Les Alpilles.
We draaien de D37 op en stoppen bij de oude Abbye de Mantmajour. Het regionaal park van Les Apilles begint hier. Met een toeristisch slakkegangetje rijden we via een prachtige route naar Baux (les Baux-de-Provence)
Les Baux: Boven op een enorme rots gebouwd, rond een enorm kasteel, met kleine straatjes, oude huisjes en kerjes. Veel heel veel winkeltjes en café's. Erg, heel erg toeristisch. Het is prachtig, maar tè.
We rijden door de bergen naar Saint Rémy de Provence, vandaar rijden we aan de noordkant van Les Alpilles richting rgon. Vlak voor die plaats nemen we weer een 'scenic route' en komen bij Eygalières. Hier wandelen we wat, een verstild Frans gehuchtje. Rustig in de zon. We lunchen wat in een prachtig oud etablissementje.
Op een terrasje, net in de schaduw, op oude metalen stoeltjes.aan oude metalen tafeltjes. Zoals ze in Nederland worden verkocht als bistro-setjes. Maar dan oud. Een glas rosé, een fles water, een leitje met ham en kaas, een pracht van een weckpotje paté aux cèpes (porcini-paddestoeltjes). Wat een heerlijk simpel lunchje!
We rijden tenslotte door en rijden via Chez Bru en komen via Orgon en Eygières bij Salon-de-Provence. Dan door naar het zuiden, Miramas, en langs het Étang de Berre. Dit is een soort van geindustrialiseerd deel van de Camargue. Een binnenmeer vlak bij Marseille, de havens daar en de luchthaven. En zwavelgeur. Dit gebeurt met de Camargue als het geen beschermd natuurgebied wordt.
We rijden terug naar Alres en gaan naar ons, inmiddels vaste, terrasje. En plots komen we tot de ontdekking (nu pas) dat we op het terrasje zitten waar Vincent Van Gogh zijn wereldberoemde 'Café bij nacht' schilderde. We zaten er direct naast!
We eten 's avonds bij 'À Côté'. De Bistrot van chef Jean-Luc Rabanel die direct naast (à côté) het restaurant met twee Michelinsterren ligt 'l'Atelier de Jean-Luc Rabanel'. We hebben heerlijk gegeten voor een heel goede prijs. De bistro heeft een Bib Gourmand in de Michelin Gids.
‘Mijn vriendin is naar de zwangerschapstest. Ik denk dat ze zakt, ze heeft er geen reet voor gedaan.’
Bert Visscher in ‘Geluk Zit In Hele Grote Dingen’.
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.